28 GRUDNIA 2009
Dzisiejsze czytania: 1 J 1,5-2,2; Ps 124,2-5.7b-8; Mt 2,13-18
Rozważania: Oremus · O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD
(1 J 1,5-2,2)
Nowina, którą usłyszeliśmy od Jezusa Chrystusa i którą wam głosimy, jest taka: Bóg jest światłością, a nie ma w Nim żadnej ciemności. Jeżeli mówimy, że mamy z Nim współuczestnictwo, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie postępujemy zgodnie z prawdą. Jeżeli zaś chodzimy w światłości, tak jak On sam trwa w światłości, wtedy mamy jedni z drugimi współuczestnictwo, a krew Jezusa, Syna Jego, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu. Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki. Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca - Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.
(Ps 124,2-5.7-8)
REFREN: Naszą pomocą jest nasz Pan i Stwórca
Gdyby Pan nie był po naszej stronie,
gdy ludzie przeciw nam powstali,
wtedy pochłonęliby nas żywcem,
gdy gniew ich przeciw nam zapłonął.
Wówczas zatopiłaby nas woda,
potok by popłynął nad nami,
wówczas potoczyłyby się nad nami
wezbrane wody.
Dusza nasza jak ptak się wyrwała z sidła ptaszników,
sidło się podarło i zostaliśmy uwolnieni.
Nasza pomoc w imieniu Pana,
który stworzył niebo i ziemię.
Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy, Ciebie wychwala Męczenników zastęp świetlany.
(Mt 2,13-18)
Gdy Mędrcy odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić. On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: Z Egiptu wezwałem Syna mego. Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew. Posłał /oprawców/ do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym się dowiedział od Mędrców. Wtedy spełniły się słowa proroka Jeremiasza: Krzyk usłyszano w Rama, płacz i jęk wielki. Rachel opłakuje swe dzieci i nie chce utulić się w żalu, bo ich już nie ma.
Dzieci z Betlejem zostały zgładzone, aby mógł ujść z życiem Zbawiciel świata. Płacz i ból ich matek stał się zapowiedzią płaczu i bólu Maryi, gdy Jej Syn umierał na krzyżu dla oczyszczenia nas z grzechów. W planach Bożych nawet śmierć ma niezastąpione miejsce i może być błogosławiona w skutkach. Także śmierć każdego z nas, która ostatecznie wprowadza nas do wiecznego szczęścia.
Paweł Bieliński, „Oremus” grudzień 2001, s. 119
„Chwalą Bogu na wysokościach! Chwała Tobie, o Jezu narodzony z Dziewicy” (Łk 2, 14; LG)
Jesteśmy przeznaczeni w Chrystusie, „byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu” (Ef 1, 6). Każdy chrześcijanin sam przez się jest dowodem chwały Chrystusa. Podniesienie go do stanu nadprzyrodzonego, uświęcenie i ziemska szczęśliwość mają za najwyższy cel chwałę Tego, który człowieka odkupił. Chrześcijanin, a jeszcze bardziej ten, kto jest poświęcony Bogu, powinien tak postępować, aby wszystkie jego czynności i całe życie były uwielbieniem Trójcy Świętej i Chrystusa, Pana naszego.
W tych dniach Kościół wspomina „pierwociny prawdziwych chrześcijan”, którzy życiem, a także śmiercią wyśpiewali chwałę Odkupiciela. Liturgia umieszcza ich w orszaku Boga-Dzieciątka jako ziemskich aniołów, którzy łączą swój śpiew z aniołami niebieskimi. Św. Szczepan, pierwszy męczennik, pokazuje, jak dusza wierna i miłująca powinna być gotowa oddać wszystko, nawet siebie samą, nawet życic dla chwały swojego Boga. Św. Jan ewangelista, „błogosławiony apostoł, któremu zostały objawione tajemnice niebieskie” i który głębiej niż ktokolwiek wniknął w tajemnicę Boga-Miłości, przypomina, że miłość bliźniego „jest przykazaniem Pańskim i, jeśli się je zachowuje, samo to wystarcza” (LG), by oddać chwałę Temu, który jest miłością nieskończoną.
Święci Młodziankowie, „kwiat Męczenników, pierwsze delikatne perły Kościoła” (LG) świadczą, że głos niewinności jest hymnem na chwałę Boga, tak bardzo podobnym do hymnu aniołów: „Usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę na przekór Twym przeciwnikom” (Ps 8, 3). Lecz ten hymn staje się o wiele silniejszy i wymowniejszy, gdy łączy się z ofiarą krwi. Męczennicy–Niewiniątka oddali chwałę Bogu „nie słowami, lecz śmiercią”. Niechaj postępowanie każdego chrześcijanina będzie hymnem na chwalę Boga nie słowami, lecz czynami, aby „wiarę, którą wyznajemy ustami, poświadczyło nasze życic” (MP).
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 165
» Przypominamy o możliwości bezpłatnej elektronicznej prenumeraty „Czytań na każdy dzień” – szczegóły na stronie Prenumerata.
» Powrót na stronę główną „Czytań”
© 1996–2009 www.mateusz.pl