13 PAŹDZIERNIKA 2017

Piątek

Wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego, prezbitera

Dzisiejsze czytania: Jl 1,13-15.2,1-2; Ps 9,2-3.6.16.8-9; J 12,31b-32; Łk 11,15-26

Rozważania: Ewangeliarz OP, Oremus, O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Książka na dziś: Wszystkie miejsca biblijne. Słownik i konkordancja. Komplet 2 tomów

Dzisiejsze czytania

(Jl 1,13-15.2,1-2)
Przepaszcie się, a płaczcie, kapłani; narzekajcie, słudzy ołtarza, wejdźcie i nocujcie w worach, słudzy Boga mojego, bo zniknęła z domu Boga waszego ofiara pokarmowa i płynna. Zarządźcie święty post, zwołajcie uroczyste zgromadzenie, zbierzcie starców, wszystkich mieszkańców ziemi do domu Pana, Boga waszego, i wołajcie do Pana: Ach, biada! Co za dzień! Bliski jest dzień Pański, a przyjdzie on jako spustoszenie od Wszechmogącego. Dmijcie w róg na Syjonie, a wołajcie na górze mej świętej! Niechaj zadrżą wszyscy mieszkańcy kraju, bo nadchodzi dzień Pański, bo jest już bliski. Dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i mgły. Jak zorza poranna rozciąga się po górach lud wielki a mocny, któremu równego nie było od początku i nie będzie po nim nigdy aż do lat przyszłych pokoleń.

(Ps 9,2-3.6.16.8-9)
REFREN: Pan będzie sądził ten świat sprawiedliwie

Chwalić Cię będę, Panie całym moim sercem,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
zaśpiewam psalm na cześć Twego imienia, Najwyższy.

Rozgromiłeś pogan, wygubiłeś grzeszników,
na wieki wymazałeś ich imię.
Poganie wpadli do dołu, który sami kopali,
w sidle przez nich ukrytym noga ich uwięzła.

A Pan zasiada na wieki,
przygotował swój tron, by sądzić.
Sam będzie sądził świat sprawiedliwie,
rozstrzygał bezstronnie sprawy narodów.

(J 12,31b-32)
Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony. A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie.

(Łk 11,15-26)
Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: Przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy. Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba. On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przez kogo je wyrzucają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże. Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, zabierze całą broń jego, na której polegał, i łupy jego rozda. Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza. Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedem innych duchów złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni.

Do góry

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

Do góry

Oremus

Wacław (późniejszy Honorat) Koźmiński (1829 – 1916) jako młody człowiek utracił wiarę. Podczas studiów trafił do więzienia, oskarżony o udział w spisku przeciwko carowi. Tam ciężko zachorował i przemyślał swoje życie, co doprowadziło go do głębokiego nawrócenia. Po wyjściu na wolność dokończył studia i wstąpił do zakonu kapucynów. Sprawował wiele funkcji, ale zasłynął zwłaszcza jako charyzmatyczny spowiednik, odnowiciel życia zakonnego i założyciel wielu zgromadzeń zakonnych, w większości bezhabitowych. Ludzie wątpiący, pogubieni i przeżywający kryzysy znajdowali u niego zrozumienie i radę. Aż szesnaście spośród założonych przez niego zgromadzeń istnieje i działa do dziś.

Hanna Ożdżyńska, „Oremus” październik 2009, s. 58-59

Do góry

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Błogosławieni pokój czyniący

O Panie, Twój pokój, który przewyższa wszelki umysł, niech strzeże mego serca i myśli (Flp 4, 7)

„Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi” (Mt 5, 9). Królestwo niebieskie jest obiecane miłosiernym jako miłosierdzie, tym, którzy są czystego serca, jako widzenie, a tym, którzy wprowadzają pokój, jako usynowienie Boże. Człowiek czyniący pokój zasłuży w szczególny sposób, aby był uznany za dziecko Tego, który jest „Bogiem miłości i pokoju” (2 Kor 13, 11).

Historia zbawienia jest historią pokoju między Bogiem a ludźmi, pokoju, który ofiarował Ojciec ludzkości przez swojego Boskiego Syna. Chrystus przyszedł na świat, „aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju” (Łk 1, 79); tak Go widział Zachariasz i tak zapowiedzieli Aniołowie śpiewając przy Jego narodzeniu: „Na ziemi pokój ludziom” (Łk 2, 14). Rozsyłając uczniów, aby przepowiadali, Jezus chciał, aby byli wysłannikami pokoju: „Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: pokój temu domowi!” (Łk 10, 5); w przeddzień swojej śmierci zostawił im jako pociechę i zadatek miłości pokój: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam” (J 14, 27), a po zmartwychwstaniu, ukazując się, pozdrowił ich: „Pokój wam!” (J 20, 21).

Chrześcijanin jest prawdziwym dzieckiem Boga w tej mierze, w jakiej przedłuża na świecie misję pokoju Jednorodzonego Syna Bożego, Jezusa błogosławionego, który sam stał się „naszym pokojem” (Ef 2, 14). Lecz aby stać się zwiastunem pokoju, trzeba przede wszystkim posiadać go w sobie. Mieć doskonały pokój z Bogiem zachowując z miłością synowską Jego przykazania, uspokajając serce i osobiste pożądania przez miłosne przylgnięcie do woli Bożej, tak aby nie było już różnic między wolą człowieka a wolą Boga. Doskonały pokój z braćmi przez wypełnianie przykazania Chrystusowego: „zachowujcie pokój między sobą” (Mk 9, 50), „miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem” (J 15, 12). Ten pokój, jaki Chrystus daje wierzącym na chrzcie i nie przestaje dawać przez inne sakramenty, a w szczególny sposób przez pokutę, powinni oni zachowywać nienaruszonym nie tylko dla własnego zbawienia, lecz tak, aby przekazany innym, stał się zbawieniem dla wszystkich ludzi i uspokoił cały świat.

O Boże, daj nam, abyśmy byli jedni dla drugich pełni łaskawości, na wzór miłosierdzia i słodyczy Twojej, o Stwórco nasz... Spraw, abyśmy przestawali z tymi, którzy pokój zachowują bogobojnie, nie zaś z tymi, którzy pokoju pragną obłudnie... Wpatrujemy się w Ciebie, Ojca, Stwórcę świata całego, lgniemy do wspaniałych i wszystko przewyższających darów pokoju oraz Twoich dobrodziejstw; zatapiamy się myślą w Twojej cierpliwej woli i oczyma duszy spoglądamy na nią; rozważamy, jak jesteś łaskawy dla wszystkich stworzeń swoich... Wszystkim rzeczom rozkazałeś, o wielki Twórco i Panie wszechświata, trwać w pokoju i jedności.
Wszystko obsypujesz dobrodziejstwami, lecz najobficiej nas, którzyśmy się uciekli do Twojej litości, przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i majestat na wieki wieków (św. Klemens Rzymski).

O Panie, jakże dobre jest umiłowanie pokoju! Jest równoczesne z jego posiadaniem. A kto nie chce wzrostu tego, co lubi? Jeśli chcę, aby niewielu było ze mną w pokoju, niewielki będę miał pokój. Jeśli chcę, aby pokój wzrastał, muszę pomnożyć liczbę uczestników... Jeśli dzielę chleb, to im więcej jest tych, którym się kroi, tym mniej przypada obdzielanym. Pokój zaś jest podobny do chleba, który przy krojeniu i obdzieleniu rósł w rękach uczniów Twoich. Użycz mi więc pokoju, Panie; abym mógł innych do niego pociągnąć, wpierw sam go muszę posiadać. Niech we mnie goreje to, czym innych mam zapalać... Jako miłośnik pokoju, ja pierwszy muszę być porwany jego pięknością i płonąć pragnieniem, aby innych pociągnąć. Niech widzą i oni to, co ja widzę, niech miłują, co ja, niech mają to, co i ja. O umiłowany pokoju, tak niezmiernie mi drogi, mówisz do mnie: kochaj mnie, bo wtedy natychmiast mnie posiędziesz. Przywiedź ze sobą do umiłowania mnie tych, których możesz. Pozostanę czysty i nieskazitelny. Doprowadź, kogo możesz, niech mnie odnajdą, niech mnie mają, niech zażywają (św. Augustyn).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 297

Do góry

Książka na dziś

Wszystkie miejsca biblijne. Słownik i konkordancja. Komplet 2 tomów

Wszystkie miejsca biblijne. Słownik i konkordancja. Komplet 2 tomów

ks. Pius Czesław Bosak

Wszystkie miejsca biblijne. Słownik i konkordancja. Tom 1 Słownik wszystkich miejsc biblijnych ks. Bosaka stanowi publikację encyklopedyczną od dawna wyczekiwaną przez wszystkich, którym bliskie jest przesłanie Pisma świętego. Znajdujemy tu przedstawione w sposób jasny i przystępny podstawowe dane dotyczące topografii i onomastyki biblijnej. Autor opiera się nie tylko na tekście Pisma świętego, ale na najnowszych osiągnięciach z zakresu badań historycznych, archeologii i lingwistyki. Pozwala nam to spojrzeć na miasta, rzeki, wzgórza, budowle i inne miejsca pojawiające się choćby jednokrotnie na kartach Biblii z perspektywy naukowej i krytycznej. Jeśli dane miejsce nie zostało zlokalizowane lub nie znamy etymologii danej nazwy, wówczas Autor rzetelnie to przyznaje oraz odwołuje się do hipotez. Z drugiej jednak strony ks. Bosak nie ogranicza się do suchych danych zawartych w tekście biblijnym, lecz odwołuje się również do szerszego kontekstu humanistycznego, przywołując odniesienia symboliczne danego miejsca bądź jego obecność w kulturze i literaturze pozabiblijnej. Słownik stanowi niezastąpioną pomoc nie tylko dla uczonych zajmujących się profesjonalnie tekstem natchnionym, ale również dla humanistów, duszpasterzy, nauczycieli i wszystkich, którym nie wystarcza proste i literalne czytanie Biblii, lecz dążą do tego, by była księgą osadzoną w realiach historyczno-geograficznych. W swoim dziele ks. Bosak zmierzył się ze skomplikowanymi problemami, jak na przykład różne brzmienia niektórych nazw w językach Biblii oraz w tłumaczeniach starożytnych i współczesnych, czy też z kwestią różnic dotyczących lokalizacji. Dzięki jego żmudnej pracy powstał słownik, który dostarcza polskiemu czytelnikowi precyzyjnej i wiarygodnej wiedzy z zakresu topografii i onomastyki biblijnej. Ponadto przytoczenie w pełnym brzmieniu fragmentów Pisma świętego, w których występuje dana nazwa, uwalnia czytelnika od konieczności wertowania tekstu biblijnego i znacznie ułatwia pozyskiwanie wiedzy zawartej w Słowniku. Wszystkie miejsca biblijne. Słownik i konkordancja. Tom 2 Chociaż wiem, że nieba nie ma w niebie bo spadło na ziemię po to, żeby ziemia mogła podskoczyć wysoko. Chociaż wiem, że niebo chodzi za mną wszędzie, a święci nie drętwieją przytwierdzeni do gwiazd, nie drzemią w mszale; jeżdżą autobusami i metrem, pracują w pocie czoła, nie dosypiają i nie dojedzą. Chociaż wiem, że Pan Jezus po śmierci krzyżowej i zmartwychwstaniu wcale nie poszedł na rentę. Z tego wielkiego ukochania człowieka za ludźmi wciąż biega na skrzydłach Ducha. Bawi się w Odkrytego z małym dzieckiem, z cierpieniem, z poetą. (...) Ja to wszystko wiem dobrze, a jednak mówiąc z Tobą Boże, oko od ziemi odrywam i zawieszam w przestrzeni bezsłownej, bezkresnej, jak Ty. Dorota Sosnowska z tomiku wierszy Szept z doliny

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.