18 LIPCA 2018

Środa XV tygodnia okresu zwykłego

wspomnienie dowolne Świętego Szymona z Lipnicy, prezbitera

Dzisiejsze czytania: Iz 10,5-7.13-16; Ps 94 (93), 5-6. 7-8. 9-10. 14-15; Mt 11,25-27

Rozważania: Oremus, , O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Książka na dziś: Jezus do serca mam

Dzisiejsze czytania

(Iz 10,5-7.13-16)
To mówi Pan: „Ach, ten Asyryjczyk, rózga mego gniewu i bicz w mocy mej zapalczywości! Posyłam go przeciw narodowi bezbożnemu, przykazuję mu o ludzie, na który się zawziąłem: żeby ograbił i złupił doszczętnie, by rzucił go na zdeptanie, jak błoto na ulicach. Lecz on nie tak będzie mniemał i serce jego nie tak będzie rozumiało; bo w jego umyśle plan zniszczenia i wycięcia w pień narodów bez liku. Albowiem powie: "Działałem siłą mej ręki i własnym sprytem, bom jest rozumny. Przesunąłem granice narodów i roz-grabiłem ich skarby, a mieszkańców powaliłem jak mocarz. Ręka moja odkryła jakby gniazdo bogactwa narodów. A jak zbierają porzucone jajka, tak ja zagarnąłem całą ziemię; i nie było, kto by zatrzepotał skrzydłem, nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął". Czy się pyszni siekiera wobec drwala? Czy się wynosi piła ponad tracza? Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi, i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna”. Przeto Pan, Bóg Zastępów, ześle wycieńczenie na jego tuszę. Pod jego świetnym wyglądem rozpali się gorączka, jakby zapłonął ogień.

(Ps 94 (93), 5-6. 7-8. 9-10. 14-15)
REFREN: Pan nie odrzuca ludu wybranego

Depczą Twój lud, o Panie,
uciskają Twoje dziedzictwo,
mordują wdowę i przybysza,
zabijają sieroty.

Mówią: „Pan tego nie widzi,
nie dostrzega tego Bóg Jakuba”.
Zrozumcie to, głupcy w narodzie,
kiedy zmądrzejecie bezrozumni?

Czy nie usłyszy Ten, który wszczepił ucho,
Ten, który stworzył oko, nie zobaczy?
Czy Ten, co napomina ludy, nie będzie ich karał?
Ten, który ludzi uczy mądrości?

Pan nie odpycha swojego ludu
i nie porzuca swojego dziedzictwa.
Sąd zwróci się ku sprawiedliwości,
pójdą za nią wszyscy ludzie prawego serca.

(Mt 11,25)
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

(Mt 11,25-27)
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”.

Do góry

Rozważania do czytań

Oremus

Mądrość tego świata sugeruje nam wykorzystanie własnej siły i sprytu w taki sposób, by osiągnąć przewagę i panowanie nad innymi. Tymczasem Boża mądrość jest kompletnie inna: skłania nas do naśladowania Jezusa w Jego uległości wobec Ojca i w służbie ludziom. Kierując się w życiu Bożą mądrością, odkrywamy Boga jako Ojca i znajdujemy w synowskim oddaniu pełną wolność.

ks. Jarosław Januszewski, "Oremus" lipiec 2006, s. 80

Święty Szymon z Lipnicy, prezbiter - urodził się około 1438-1440 r. w Lipnicy. Akademię Krakowską Szymon ukończył w roku 1457 tytułem bakałarza. W tym samym roku wstąpił wraz z dziesięcioma swoimi kolegami akademickimi do bernardynów. W Krakowie odbywał swoje studia teologiczne i po roku 1460 otrzymał święcenia kapłańskie. W roku 1467 roku pełnił w Krakowie urząd kaznodziei. Szymon był nie tylko kaznodzieją zakonnym, ale przede wszystkim katedralnym. W roku 1474 został wybrany na kapitule prowincji dyskretem, czyli delegatem na kapitułę generalną do Pawii. Poważnym wydarzeniem w jego życiu była pielgrzymka do Ziemi Świętej (1478/1479). W zakonie odznaczał się surowością życia, nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej. Umarł posługując chorym podczas zarazy w Krakowie 18 lipca 1482 r. Dnia 3 czerwca 2007 r. papież Benedykt XVI kanonizował Szymona z Lipnicy.

Do góry

 

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

RZĄDZI WSZYSTKIM Z DOBROCIĄ

„Pokładam ufność w Tobie, Panie!... W Twoim ręku są moje losy” (Ps 31,15-16)

Kiedy Bóg stworzył wszechświat, nie pozostawił go samemu sobie, lecz nadal troszczy się o każdy byt. On „ma pieczę nad wszystkim” (Mdr 12, 13), bo jest Stworzycielem wszystkich rzeczy, lecz Jego Opatrzność zwraca się przede wszystkim do ludzi, których miłuje jako dzieci: „Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę — mówi Pan do Izraela. — Ty, którego pochwyciłem na krańcach ziemi, powołałem cię z jej stron najdalszych... Nie lękaj się, bo Ja jestem z tobą; nie trwóż się, bom Ja twoim Bogiem” (Iz 66, 13; 41, 9-10), Każdy człowiek może z całą prawdą uważać te słowa jako skierowane do siebie; Opatrzność Boża bowiem jest tak wielka, że chociaż obejmuje cały wszechświat, zajmuje się w sposób szczególny każdym swoim stworzeniem. Właśnie pod tym kątem Jezus ukazał Opatrzność Ojca niebieskiego: „Żaden z wróbli bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię... Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli!” (Mt 10, 29-31). Jak Bóg nie stworzył ludzi seryjnie, lecz stwarza każdą duszę z osobna, tak też Jego boska Opatrzność nie ogranicza się do opiekowania się ludzkością w jej masie, lecz opiekuje się każdym człowiekiem z osobna, znając wszystkie potrzeby, trudności, a nawet pragnienia poszczególnych i znając to, co bardziej odpowiada prawdziwemu dobru każdego. Najbardziej miłująca matka może nie znać potrzeb dziecka, może zapomnieć o nich, pobłądzić w zaopatrywaniu go lub nie móc zaradzić jego potrzebom. To jednak nigdy nie zdarzy się Bogu, którego Opatrzność wszystko wie, widzi i może. „Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani nie przędą. A powiadam wam — stwierdza Jezus — nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli wiec ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, małej wiary?” (Mt 6, 28-30).

Opatrzność Boga otacza nas wszędzie; dzięki niej żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, niemniej jednak jesteśmy tak nieskorzy do wierzenia w nią, jesteśmy tak nieufni! Potrzeba nam bardzo poszerzyć serce ufnością, coraz większą ufnością, wprost bezgraniczną, ponieważ i Opatrzność Boża jest bezgraniczna.

  • Tylko Ty, Boże mój, jesteś nieskończenie mądry i nieskończenie roztropny. W mądrości swojej postanowiłeś wszystkie wydarzenia mojego życia, od pierwszego do ostatniego. Wszystko ustaliłeś w najdoskonalszy sposób.
    Ty wiesz, co mi się wydarzy, z roku na rok, aż do końca; Ty wiesz, jak długo będę żył i jaką będzie moja śmierć. Wszystko przewidziałeś i wszystko chciałeś, oprócz grzechu. Każde wydarzenie mojego życia jest najlepsze z możliwych, ponieważ pochodzi od Ciebie.
    Ty mnie prowadzisz naprzód, rok za rokiem, w swojej cudownej Opatrzności, od młodości do wieku dojrzałego, z najdoskonalszą wiedzą i najdoskonalszą miłością...
    Wiem, o Panie, że tak jak ja pragnę dzięki łasce Twojej wypełnić moje obowiązki względem Ciebie, tak Ty niewątpliwie ze swej strony nie zawiedziesz. Wiem dobrze, że nie możesz zapomnieć o tych, którzy Cię szukają, ani nie możesz zawieść tych, co w Tobie pokładają nadzieję. Lecz wiem również, że im natarczywiej proszę o Twoją opiekę, tym pewniej i pełniej ją otrzymam. Dlatego proszę Cię teraz i błagam, abyś uwolnił mnie ode mnie samego i nie pozwolił mi być posłusznym innej woli niż Twoja. Błagam Cię również z tego samego powodu, abyś w swoim nieskończonym miłosierdziu raczył pamiętać o mojej słabości. Proszę także, abyś nie był względem mnie surowy, lecz pobłażliwy.
    Nie zsyłaj na mnie, o mój umiłowany Panie, nie zsyłaj na mnie, jeśli mi wolno tak prosić, tych doświadczeń, jakie mogą znosić tylko święci. Zlituj się nad moją słabością... Wszystko oddaję w Twoje ręce, o mój umiłowany Zbawicielu, ponieważ nie chcę układać się z Tobą. Jeśli zechcesz zesłać na mnie najtrudniejsze doświadczenia, użycz także łaski, napełnij mnie swoją siłą i swoją pociechą, aby te doświadczenia nie były dla mnie przyczyną śmierci, lecz życia i zbawienia (J. H. Newman).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 404

Do góry

Książka na dziś

Jezus do serca mam

Jezus do serca mam

KS. DOLINDO RUOTOLO

Świadom tego, że zbawienie rodzin zależy dziś, tak jak zawsze, przede wszystkim od matek, Autor w trzeciej w tym trzecim tomie małej serii duchowej kieruje do serca mam serdeczny apel Pana, w stylu typowym dla siebie, powściągliwym i porywającym, przy pomocy typowego rozumowania, które łączy w sobie logikę Boską i ludzką.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.