O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP
MP3: posłuchaj... (kopiuj...)
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia. (Łk 15:3-7)
Czytałem kiedyś taką bardzo uroczą opowiastkę opartą o dzisiejszą Ewangelię, kiedy to dobry pasterz idzie za zagubioną owcą, bierze ją na ramiona i sprowadza do stada, a cała ta historia od tego się zaczyna, że zagubiona owca wyłazi przez dziurę w płocie. Kończy się ta opowieść w ubogaconym wydaniu, że pasterz nie zatkał tej dziury pomimo wielu zachęt ze strony innych życzliwych i mądrych ludzi. Nie naprawił tej dziury, przez którą wyszła owca i gdzieś tam się zagubiła. Jest to niesamowicie ciekawa i trafna intuicja. My często rzeczywiście jesteśmy jak te owce, o których Izajasz mówi, że każdy z nas się obrócił ku własnej drodze. Bardzo często jest z nami tak, że wymyślamy sobie takie sposoby życia, takie fazy łapiemy niekiedy, takie mamy odloty, które nie mają nic wspólnego, albo bardzo niewiele wspólnego z Bożą drogą, z Bożą myślą. Mimo tych wszystkich ucieczek Pan Bóg nie wygasił w nas naszej wolnej woli, nie wygasił. On nie wyciął wolnej woli z człowieka, który robi z niej zły użytek, ponieważ cokolwiek Bogu dajemy, właśnie On chce, żeby było podarowane Mu z miłości, a nie pod przymusem. Uświadommy sobie, jak niesamowicie cenny jest ten dar wolności i uświadommy sobie jak bardzo dziędki temu właśnie darowi możemy Bogu okazać miłość, ponieważ nie musimy tego robić, ale z dnia na dzień, dzień po dniu podejmujemy takie właśnie decyzje: Boże, chcę Tobie służyć, chcę być dla Ciebie, ponieważ Ciebie kocham, Tobie ufam; nie muszę, ale coraz bardziej pragnę. Taka miłość ma niewiarygodną cenę, taka miłość jest czymś heroicznie pięknym i właśnie takiego heroizmu miłości oczekuje od nas Pan Bóg.