O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP
MP3: posłuchaj... (kopiuj...)
Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą? Jezus im rzekł: Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie, i gorsze robi się przedarcie. Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują. Raczej młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje. (Mt 9:14-17)
W Apokalipsie jest takie świetne zdanie, które mówi, że święci podążają za Barankiem dokądkolwiek On się uda, za Chrystusem zmartwychwstałym. Powołaniem chrześcijan to nie jest jakiś rodzaj posłuszeństwa, że na przykład właśnie każdy chrześcijanin ma pościć, ma się umartwiać, a kiedy indziej ma być szczęśliwy, ma być zadowolony kiedy są święta. Nie - to, czy w nas jest radość, uwielbienie Boga, czy jest smutek, post i pokuta - to zależy od tego, gdzie będzie mój Mistrz, gdzie On mnie zaprowadzi. Może być tak, że będą Święta Zmartwychwstania, a Pan Jezus zaprowadzi mnie jako mój Mistrz gdzieś w bardzo głęboki smutek na przykład drugiego człowieka. I ja mam być wtedy smutny, nie mam się zmuszać do euforii. Tak samo jak nie mam być człowiekiem przywiązanym do jakiegoś żalu, do jakiegoś pokutnego wora wtedy, gdy mnie prowadzi mój mistrz w doświadczenie piękna, które jest w drugim człowieku, jakiegoś wyzwolenia, które jest w drugim człowieku. Dzisiaj o tym mówi Chrystus poprzez tę przypowieść: czy goście weselni mogą się smucić dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć. Jedynym kryterium radości i smutku jest to, gdzie nas zaprowadzi Pan Jezus jako nasz Mistrz. Tam gdzie mamy się smucić - mamy się smucić; tam gdzie nas zaprowadzi żebyśmy wielbili Boga i żebyśmy się cieszyli - mamy się cieszyć.