O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP
MP3: posłuchaj... (kopiuj...)
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie na Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec. (J 12:24-26)
Pan Bóg nas stworzył do takiej wielkiej przygody, wielkiej przygody abyśmy każdego dnia pozwalali Mu się prowadzić, wprowadzać tam, gdzie On zechce. Wprowadzać w spotkanie z ludźmi, wprowadzać w różne sytuacje, nowe sytuacje - bo każda jest nowa. To jest niesamowita przygoda, jeśli odkryjemy jej smak, jeśli będziemy chcieli dać Bogu prawo każdego dnia: prowadź mnie tam, gdzie chcesz mnie mieć. Tak jak mówi dzisiaj Jezus: kto chciałby Mi służyć niech idzie za Mną; gdzie Ja jestem tam będzie i Mój sługa. Jeśli my rezygnujemy z tej przygody, wówczas prawie natychmiast pojawia się jakaś namiastka tego wielkiego cudu, o którym mówiłem - namiastka, która polega na tym, że sami siebie wprowadzamy w różne stany. Jeśli nie czuję smaku bycia prowadzonym, to sam się wprowadzę. Wprowadzę się w jakieś różnego rodzaju upojenia, wprowadzę się w różnego rodzaju stany namiętności, jakieś doznania, które zastąpią mi ten wielki smak bycia prowadzonym przez Boga, zastąpią. Wszelkiego rodzaju uzależnienia od jakichś stanów dokładnie takie mają źródło, że chcemy sami sobie serwować silne doznania. Ale rzeczywiste doznania przychodzą tam, gdzie pozwalamy się Bogu prowadzić. Nowość każdego dnia, nowość każdej sytuacji, w której On nas chce mieć i mówi: tam właśnie pójdź, ty który jesteś Moim sługą! To jest największa pasja, największa radość i największe przeżycie i nic tego nie zastąpi.