O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP

„Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy”

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana. Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię - a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje - jak przyobiecał naszym ojcom - na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki. (Łk 1:39-55)

Niesamowite jest to, że Maryja właściwie została od początku swojej przygody z Bogiem, od tego momentu gdy zgodziła się być matką Mesjasza - już wtedy została ciałem i duszą wniebowzięta, już wtedy została całkowicie zanurzona w Bożej obecności. Ciałem - jako matka człowieczeństwa Chrystusowego, jako matka Jezusa Chrystusa, Bożego Syna. A duszą została wniebowzięta jako wierząca, jako uczennica Ducha Świętego, jako ta, która przyjęła wiarą Boże wezwanie, Boże objawienie, zaproszenie do tej wielkiej przygody bycia matką Chrystusa, matką Mesjasza. Od poczęcia Bożego Syna stała się wniebowzięta, a dzisiaj dopiero w uroczystości Wniebowzięcia Kościół mówi o tym, że czymś naturalnym było, że inaczej niż my, wcześniej niż my, bez śmierci Jej fizycznego ciała została przeniesiona, właściwie stało się coś, co już dawno było Jej udziałem. Przejście w świat Bożego Królestwa, świat wiecznego Bożego królowania.