O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP

„Dopuście dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie”

Wtedy przyniesiono Mu dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. Lecz Jezus rzekł: Dopuście dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie. Włożył na nie ręce i poszedł stamtąd. (Mt 19:13-15)

Dzisiaj od Pana Jezusa możemy się uczyć cierpliwości wobec ludzi, którzy przychodzą nie w porę. Nie zapowiedziani, wcześniej nie zadzwonili, nie umówili się - są nieodpowiedzialni w ogóle: nie będę rozmawiał z człowiekiem, który nie potrafi zaplanować sobie spotkania ze mną. To niestety jest taka postawa, którą ludzie zapracowani, zajęci, mogą w sobie do perfekcji wyrobić i stracić jakąkolwiek wrażliwość na taką sytuację, gdy ktoś rzeczywiście niezapowiedziany, ale z jakiegoś powodu ważnego dla siebie przychodzi i prosi o rozmowę, o spotkanie. Dzisiaj przyprowadzają rodzice dzieci do Jezusa, a uczniowie karcą rodziców, odpychają dzieci ponieważ nie w porę to jest. Jezus naucza, mówi ważne słowa, zajmuje się ważnymi rzeczami, a tu zupełnie bez wyczucia przyprowadzają Mu dzieci. Jezus przełamuje tę małoduszność apostołów, pozwala dzieciom przyjść do Siebie, karci uczniów, modli się nad tymi dziećmi, mówi: pozwólcie im przychodzić do mnie. Zróbmy sobie rachunek sumienia z tej oczywistości, która być może w nas jest, że zawsze mamy prawo zwolnić się z rozmowy, ze spotkania, które nie było zapowiedziane i zaplanowane i nie wciągnięte w nasz grafik.