O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP
MP3: posłuchaj... (kopiuj...)
Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, lecz pomijacie to, co ważniejsze jest w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wiarę. To zaś należało czynić, a tamtego nie opuszczać. Przewodnicy ślepi, którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda! Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są zdzierstwa i niepowściągliwości. Faryzeuszu ślepy! Oczyść wpierw wnętrze kubka, żeby i zewnętrzna jego strona stała się czysta. (Mt 23:23-26)
To jest niesamowite, jak Pan Bóg bardzo szanuje nasze dojrzewanie do wiary. Jak bardzo liczy się z pewnym rytmem, który każdy z nas ma w tej drodze do pojmowania tajemnic wiary, do zbliżania się do tych tajemnic. Nie wszystko jest tak samo ważne. Nie miejmy pretensji do ludzi, którzy nie potrafią jeszcze przyjąć od razu wszystkiego co jest w Kościele. Ojciec Salij opowiadał, że w swoich dyskusjach z ludźmi najpierw stara się pokazać to co jest najważniejsze - że najważniejszy jest Pan Jezus i zaufanie Panu Jezusowi. Ktoś, kto ma wątpliwości dotyczące różnego rodzaju innych prawd wiary - czasami tych, które po prostu są na służbie tych najważniejszych, albo też pewnych rytuałów w kościele, zwyczajów w kościele - trzeba umieć cierpliwie przyjmować tę nieumiejętność utożsamienia się jeszcze w pełni ze wszystkim. Najważniejsze jest to, żebyśmy wierzyli w Pana Jezusa i prośmy wtedy dla tych osób, które spotykamy, żeby stopniowo umiały odczytać w Sercu Pana Jezusa całe to bogactwo, z którego utkany jest Kościół. Nie warto jest podkreślać jakiejś służebnej, drugorzędnej prawdy, czy też pewnego zwyczaju w kościele (upierać się na przykład, że koniecznie do zbawienia post piątkowy jest potrzebny) w rozmowie z człowiekiem, który ma fundamentalne wąptliwości dotyczące Boga. My również miejmy cierpliwość do samych siebie, miejmy cierpliwość. Jeśli dzisiaj nie potrafię przyjąć wszystkiego co mówi Kościół, to uczciwie powiedzmy o tym Panu Bogu. Nie traktujmy tych wątpliwości dotyczących pomniejszych spraw jako czegoś na podstawie czego byśmy odeszli od Kościoła. Miejmy cierpliwość i pozwólmy Panu Bogu wychowywać nas do pełnej dojrzałości w naszej wierze.