O. WOJCIECH JĘDRZEJEWSKI OP
MP3: posłuchaj... (kopiuj...)
Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich: Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: Ustąp temu miejsca; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: Przyjacielu, przesiądź się wyżej; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony. Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych. (Łk 14:7-14)
Dziś pojawia się bardzo ulubiony temat biblijny: uczta. Uczta, w której - jak mówi święty Augustyn komentujący Biblię - powinniśmy oddać Bogu to samo, czym On nas poczęstował. Święty Augustyn mówi: kiedy jesteś zaproszony na ucztę zobacz co otrzymałeś od tego, który cię zaprosił, abyś mógł się tym samym odwdzięczyć. Gdy patrzymy na Jezusa Chrystusa, który w Eucharystii daje nam pokornie Swoją miłość, całego Siebie, Swoje Ciało i Krew, całkowicie wydany, nie zatrzymujący nic dla siebie - nam, grzesznikom to daje, jest tak pokorny - to tym samym się odwdzięczmy. Rozkoszą dla Boga, dla Jego podniebienia, jest serce, które jest pokorne, które nie szuka swego. Rozkoszą dla Boga - Bóg rozsmakowuje się w tych wszystkich, którzy potrafią zgodzić się na przemielenie własnego życia, przemielenie w ofiarnej, miłosiernej miłości i takie przemielone życie jest dobrym chlebem dla Pana Boga, bo to jest pokora za pokorę, wydanie za wydanie. Tak starajmy się żyć, abyśmy naśladowali Bożego Syna, który niczego nie zostawił dla Siebie, który nie szukał swego, ale szukał dobra ukochanych przez Siebie przyjaciół, tych wszystkich, za których oddał Swoje życie. Naśladujmy Go i w ten sposób uczestniczmy w pełni w uczcie Eucharystycznej.