06 stycznia 2026

Wtorek

Uroczystość Objawienia Pańskiego

Czytania: (Iz 60,1-6); (Ps 72,1-2,7-8,10-11,12-13); (Ef 3,2-3a.5-6); Aklamacja (Mt 2,3); (Mt 2,1-12);

Rozważania: Ewangeliarz OP , ks. Adam Łuźniak , Bractwo Słowa Bożego

Książka na dziś: W punkt. Myśli kard. Grzegorza Rysia, które trafiają w sedno

Czytania

(Iz 60,1-6)
Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, zadrży i rozszerzy się twoje serce, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, ofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

(Ps 72,1-2,7-8,10-11,12-13)
REFREN: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Boże, przekaż Twój sąd Królowi,
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie
i ubogimi według prawa.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość,
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza,
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary,
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie,
wszystkie narody będą Mu służyły.

Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa,
i ubogiego, co nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim,
nędzarza ocali od śmierci.

(Ef 3,2-3a.5-6)
Bracia: Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

Aklamacja (Mt 2,3)
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy złożyć pokłon Panu.

(Mt 2,1-12)
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

ks. Adam Łuźniak

Narodziny Jezusa, Syna Bożego, to szczególny czas złączenia nieba z ziemią, spraw Boskich ze sprawami ludzkimi. Objawia się chwała Boga na wysokościach, a ludzie dobrej woli otrzymują w darze pokój. Ludźmi dobrej woli w dzisiejszej Ewangelii są magowie przybyli ze Wschodu. Ich dobra wola wyraziła się w gotowości podjęcia trudu pielgrzymki, której jedynym pewnym punktem była gwiazda określająca wstępnie motyw drogi, ale nie geograficzne położenie jej kresu. Magowie powtórzyli drogę Abrahama jaką w zaufaniu Bogu podjął wieki wcześniej zmierzając ze Wschodu na Zachód. Otwarte serce znajduje wiele przesłanek wskazujących na obecność Boga i Jego Tajemnicy. Nawet naturalne znaki są zbiorem komunikatów, przez które wypowiada się Bóg. Dzięki tej otwartości serca Magowie odnajdują Króla Żydowskiego, natomiast Herod i jego dwór wraz ze starszyzną Izraela, mając jednoznaczne przesłanki obecne w proroctwach Pisma i mieszkając w bliskości tych wydarzeń nie potrafią dostrzec Oczekiwanego.
Bóg pozwala się znaleźć tym, którzy Go szukają i są gotowi należycie Go uczcić. Magowie przez swe dary wyrażają na sposób symboliczny przekonanie dotyczące godności Jezusa. Złoto – dar odpowiedni dla króla, kadzidło – na ofiarę dla osoby o boskiej godności, mirra – zapowiedź Jezusowej śmierci i złożenia do grobu. Radość magów kontrastuje z przerażeniem Heroda i Jerozolimy. Ten, na którego wskazuje Prawo i Prorocy i którego Izrael oczekiwał od stuleci, rodzi się w samym sercu Narodu Wybranego, w mieście królewskim, a kapłani i nauczyciele ludu Go nie widzą. Autoreferencyjność, skoncentrowanie na sobie samym Heroda i autorytetów Izraela uczyniła głuchymi ich serca i niewidzącymi ich oczy.
Magowie po spotkaniu z Jezusem i Jego Matką wracają do siebie inną drogą. Droga jest inna po to, by uniknąć spotkania z Herodem, jest ona jednak inna także dlatego, że ich serca dzięki spotkaniu z Jezusem doświadczyły głębokiej przemiany. Ostatnie zdanie dzisiejszej Ewangelii zawiera dla nas pociechę. Niezależnie od tego, czy spotkamy Pana podążając za gwiazdą, czy za wskazaniami Słowa Bożego zawsze to spotkanie będzie doświadczeniem przemieniającym wewnętrznie i odmieniającym ścieżki naszego życia. Warto więc ciągle na nowo poszukiwać Jezusa w pokorze i z otwartym sercem.
ks. Adam Łuźniak

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Fragment Księgi Izajasza z dzisiejszego dnia bibliści przypisują Trito-Izajaszowi, czyli prorokowi, który działał po powrocie z niewoli babilońskiej, pod koniec VI wieku przed Chrystusem, w Ziemi Świętej. Głosił on i pisał w duchu zarówno Proto-Izajasza, czyli proroka z połowy VIII wieku przed Chrystusem jak i Deutero-Izajasza, działającego podczas niewoli babilońskiej. Nawołuje on Jerozolimę, by świeciła pośród ciemności okrywających ziemię. Co to znaczy? Wygnańcy z Judy, powróciwszy do domów, mają na nowo czcić Boga Jedynego, dziękować Mu za dar Nowego Wyjścia, odbudować Świątynię, wypełniać Prawo i w ten sposób świadczyć wobec pogan o Bogu Żywym i Prawdziwym. Podobne słowa Pan Jezus wypowiedział do swoich uczniów w Kazaniu na Górze: Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre czyny i chwalili Ojca waszego, który jest w Niebie. Dobre życie ludzi wierzących, ich radość i uwielbienie Boga za Jego Miłosierdzie są światłem dla ludzi zagubionych i niewierzących. Może być źródłem nadziei i nawrócenia. Słowa proroka o narodach, które przybywają z darami do Świętego Miasta, wypełniają się w Kościele Powszechnym. Z całego świata ludzie przyjmują chrzest i składają dar - swoje życie i dobre uczynki.

Komentarz do psalmu

Psalm 72 jest przypisywany Salomonowi w tym sensie, że jest jego autorstwa lub też dla niego. Być może został napisany na jego intronizację. Tradycja żydowska i chrześcijańska widziała w tym utworze Mesjasza-Króla. Tak też interpretował ten tekst św. Augustyn. Według niego Salomonem, czyli ,,mężem pokoju”, może być tylko Jezus Chrystus, który dał nam pokój pojednania z Bogiem i pokój przyszłej nieśmiertelności. Ten Ojciec Kościoła tłumaczy również, że Chrystus panuje nad ubogimi, czyli nami chrześcijanami pokornymi, którzy wiedzą, że całe ich dobro pochodzi z Łaski Bożej. Dlatego nie oczekują zbawienia od siebie tylko od Boga. Władza Mesjasza rozciągnie się od Rzeki aż po krańce ziemi, gdyż Zbawiciel otrzymał nad rzeką Jordan świadectwo Boga Ojca: Tyś jest mój Syn Umiłowany, w Tobie mam upodobanie i od tego momentu wieść o Chrystusie rozeszła się po Palestynie i później przez apostołów na cały świat. Tarszisz w starożytności identyfikowano z południową Hiszpanią, co dla Żydów znaczyło najdalszy punkt świata na zachodzie. Szeba i Saba to z kolei państwa na Półwyspie Arabskim. Z królestwa Saby przybyła królowa, by słuchać mądrości Salomona. Zatem do Jezusa Chrystusa przyjdą ludzie z całej ziemi. Trzej Mędrcy byli niejako pierwocinami tych duchowych podróżnych.

Komentarz do drugiego czytania

List św. Pawła do Efezjan jest szczytem teologii Apostoła Narodów. Podejmuje w nim temat Kościoła uniwersalnego, złączonego z Chrystusem, Panem i Tym, który pojednał Niebo i Ziemię. Bóg objawił tajemnicę (po grecku mysterion), wielonarodowej Bożej Rodziny. W Starym Przymierzu Izrael cieszył się Obietnicą posiadania Ziemi Kanaan, bycia Ludem Wybranym i zapowiedzią Mesjasza. W Nowym Przymierzu Bóg wypełnia tę Obietnicę: Kanaan to życie wieczne, wybranie to godność Dziecka Bożego, a Mesjasz to Jezus Chrystus. Ewangelia jest skierowana nie tylko do Żydów ale i do pogan, czyli do każdego. Prawo zostało wypełnione, zatem nakazy kultowe i sądownicze Tory straciły znaczenie, a przykazania moralne osiągnęły doskonałość w Przykazaniu Miłości. Każdy człowiek może uwierzyć, przyjąć chrzest i złączyć się z Panem Jezusem w Kościele Świętym. Tajemnica ta była ukryta przez wieki, ale teraz jest ujawniona. Kościół Katolicki jest różnorodny, posiada różne ryty w różnych Kościołach partykularnych. Samych katolickich Kościołów wschodnich jest ponad dwadzieścia. Wszędzie jest jednak jedna wiara, jedna liturgia i władza (posługa) Ojca Świętego w Rzymie. Czy cieszę się, że jestem katolikiem, członkiem tego Kościoła z Łaski Bożej?

Komentarz do Ewangelii

Kim byli ludzie, którzy złożyli dary Dzieciątku Jezus? Tradycja określa ich mianem króli, jednak tekst biblijny nie daje ku temu podstaw. W Biblii Tysiąclecia są nazywani mędrcami. Oryginalny tekst grecki nazywa ich magami. W Piśmie Świętym to słowo może oznaczać czarownika, czyli osobę zaprzedaną złym mocom. Jednakże mag oznacza również kapłanów religii zaratustriańskiej w Persji. Byli oni astronomami, którzy badali niebo. Zaobserwowali Gwiazdę Mesjasza, zrozumieli znak i powędrowali do Judei. Być może znali proroctwa Starego Testamentu mówiące o Królu Żydowskim i związanej z Nim Gwieździe. Byliby zatem zaprzeczeniem pogan swych czasów, ponieważ z rzeczy stworzonych poznali ich Stwórcę. Stąd byli prawdziwymi mędrcami. Dlaczego Gwiazda nie zaprowadziła ich prosto do Betlejem? Gdyż Pan Bóg chciał, aby mieszkańcy Jerozolimy i król Herod usłyszeli Dobrą Nowinę o narodzinach Zbawiciela. Jednakże mieszkańcy Świętego Miasta nie odpowiadają radością ale lękiem. Boi się też Herod, myśląc że oto narodził się pretendent do jego tronu. Nie zrozumiał, kim będzie Jezus i dlatego Ewangelia stała się dla niego impulsem do zbrodni wobec dzieci betlejemskich. Bóg chce nas zbawić, ale to my musimy przyjąć i pozytywnie odpowiedzieć na zbawienie.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez ks. Mateusza Oborzyńskiego

Książka na dziś

W punkt. Myśli kard. Grzegorza Rysia, które trafiają w sedno

W punkt. Myśli kard. Grzegorza Rysia, które trafiają w sedno to wyjątkowa książka; gromadzi najciekawsze i najbardziej poruszające myśli kardynała Grzegorza Rysia historyka Kościoła i jednego z najbardziej rozpoznawalnych kaznodziejów naszych czasów.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.