Czwartek

Czytania

(2 Sm 7, 4-5a. 12-14a. 16)
Pan skierował do Natana następujące słowa: „Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: To mówi Pan: "Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”.

(Ps 89, 2-3. 4-5. 27 i 29)
REFREN: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie

Będę na wieki śpiewał o łasce Pana,
moimi ustami Twą wierność będę głosił
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś:
"Na wieki ugruntowana jest łaska",
utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

"Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia".

"On będzie wołał do Mnie: „Tyś jest Ojcem moim,
moim Bogiem, Opoką mego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę
i trwałe z nim będzie moje przymierze".

(Rz 4, 13. 16-18. 22)
Bracia: Nie od wypełnienia Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary. I stąd to dziedzictwo zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich, jak jest napisane: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów” przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych, i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia. On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów zgodnie z tym, co było powiedziane: „takie będzie twoje potomstwo”. Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość.

Aklamacja (Ps 84, 5)
Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, będą Ciebie wychwalali na wieki.

(Mt 1, 16. 18-21. 24a)
Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Lekcja prawości
Oto na czym polega prawość: mieć narzeczoną, która zachodzi w ciążę z kimś innym i rozstać się z nią, nie podając nikomu powodu. Być prawym jak św. Józef znaczy nie mówić o nikim źle, chyba że jest to absolutnie konieczne (na przykład dla ochrony kogoś przed złem). O ileż mniej byłoby zła wokół nas, gdybyśmy mniej o nim mówili. Ludzie prawi, czyli dobrzy, zajmują się dobrem, a nie złem. Tylko dobro może nas dobrze ukształtować. Mówienie o złu może nas przestrzec, może przestraszyć, ale nie ukształtować na dobrych ludzi.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Proroctwo Natana zapowiada, że Mesjasz będzie pochodził z potomstwa Dawidowego. Królestwo Dawida jest obrazem poszukiwania woli Boga w codziennej egzystencji. Dawid popełniał błędy, a nawet schodził z drogi Bożych przykazań, popadając w ciężkie grzechy. Jednak największą cnotą Dawida była świadomość jego słabości i szczery powrót do Boga, aby pokutować i zadośćuczynić za popełnione zło. Dlatego z jego potomstwa narodzi się Król – Mesjasz, gdyż on nie tyle okazał się wierny Bogu, co świadomy swej niedoskonałości i potrzeby Boga w swoich słabościach. Z Bogiem wszystko da się naprawić i ułożyć w sposób właściwy.
W ten obraz życia króla Dawida wpisuję się Król – Mesjasz, który odnowi relację z Bogiem, wprowadzając prawdziwe i wieczne królowanie Boga nad światem. Mesjasz, który nie popełnił żadnego zła i grzechu będzie cierpiał za grzeszników i złoczyńców. Sprawiedliwy poniesie karę za niesprawiedliwych, dlatego wprowadzi i umocni królowanie Boga w sensie uniwersalnym, ogarniając wszystkie ludy i narody, „a Jego panowaniu nie będzie końca”.

Komentarz do psalmu

Psalm 89 ma charakter Mesjański. Poucza Izraela, a zwłaszcza króla z dynastii Dawida, że nigdy nie powinien wątpić w spełnienie Bożych obietnic. Bóg jest wszechmocny i łaskawy dla wszystkich ludzi, a szczególnie dla Narodu Wybranego, przez który pragnie się objawić światu. Dopiero w Nowym Testamencie doczekał się realizacji w Jezusie, Synu Dawida, który wypełnił Boże obietnice. Jego nauczanie, Męka, Śmierć Krzyżowa i Zmartwychwstanie jest uwielbieniem Boga i wypełnieniem wszystkich Bożych obietnic. Jezus, Nowy Dawid jest pierworodnym wobec stworzenia i zjednoczony w pełni z Boską naturą. To Jezus jest Królem całej ziemi. W Nim spełniają się mesjańskie proroctwa Starego Testamentu.

Komentarz do drugiego czytania

Święty Paweł skupia się na obietnicy, którą Bóg dał Abrahamowi i jego potomstwu. Ta obietnica nie jest związana z przynależnością do szczególnego rodu czy dziedzictwa ani z ambicjami terytorialnymi. Posiada wymiar ściśle duchowy. Jest ona związana z wiarą Abrahama i ufnością, jaką pokłada w Bogu. W ten sposób obietnica rozciąga się na cały świat, na wszystkich, którzy uczestniczą w wierze Abrahama.
Jaka jest wiara Abrahama? Święty Paweł podkreśla szczególnie jej jedną cnotę, jaką jest nadzieja, gdyż „wbrew nadziei uwierzył nadziei”. Pokładał nadzieję w czymś, co z ludzkiej perspektywy jest niemożliwe i wydaję się beznadziejnym oczekiwaniem. Abraham i Sara aż do tej pory nie doczekali się potomstwa i byli już za starzy w realizacji planu poczęcia dziecka. Sytuacja staję się więc beznadziejna. Jednak Abraham „nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej”. Bóg policzył mu to za największą zasługę, cnotę wiary i nadziei Abrahama. Owocem tej niezachwianej wiary jest syn obietnicy Izaak, który jest obrazem dogłębnej ufności podkładanej w Bogu. Dla Boga nie ma nic niemożliwego.

Komentarz do Ewangelii

Zagubienie i odnalezienie Jezusa to obraz naszego nieustannego poszukiwania Boga i Jego woli. W dzisiejszej perykopie ma kilka etapów. Pierwsze poszukiwanie wśród znajomych i krewnych. Nie możemy pojąć tajemnicy Boga tylko w środowisku, w którym żyjemy, nawet wśród najbliższych. Nie jest w drodze z tymi, którzy się oddalają od świątyni. Trzeba zatem zmienić kierunek i powrócić do miejsca, gdzie pozostał. Zagubiony Jezus zostaje odnaleziony w świątyni, czyli w chwale Boga. Jezus jest zatem żywym Słowem Boga i odpowiedzą na wszystkie pytania.
Sam Jezus stawia pytanie „dlaczego mnie szukaliście?” Nie jest to nagana, tylko zaproszenie do wejścia w tajemnicę Jezusa. Motywacja poszukiwania Jezusa jest ukierunkowana na tajemnicę Ojca. Zatem centrum naszego poszukiwania jest także odnalezienie woli Boga Ojca i pogłębienie z Nim relacji w Jezusie.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez ks. dr Leszka Rasztawickiego

Książka na dziś

Pasja miłości. Męka Chrystusa oczami świadków

ks. Edward Kryściak SP

Ojciec Edward Kryściak SP – zakonnik i historyk – proponuje oryginalną i poruszającą lekturę fragmentów Ewangelii opisujących Mękę Pańską. Kolejne etapy drogi krzyżowej ukazuje z perspektywy jej uczestników: św. Piotra, św. Jana, Barabasza, Piłata, Józefa z Arymatei i innych.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.