Czwartek

Czytania

(Dz 5,27-33)
Gdy słudzy przyprowadziwszy apostołów, stawili ich przed Sanhedrynem, arcykapłan zapytał: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka? Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi - odpowiedział Piotr i Apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni. Gdy to usłyszeli, wpadli w gniew i chcieli ich zabić.

(Ps 34,2.9.17-20)
REFREN: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy,
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry,
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym,
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc
i ratuje ich od wszelkiej udręki.

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu,
ocala upadłych na duchu.
Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy,
ale Pan go ze wszystkich wybawia.

Aklamacja (J 20,29)
Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

(J 3,31-36)
Jezus powiedział do Nikodema: Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkimi, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba pochodzi, Ten jest ponad wszystkim. świadczy On o tym, co widział i słyszał, a świadectwa Jego nikt nie przyjmuje. Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny. Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela /mu/ Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Warto wierzyć Jezusowi
Warto się zdecydować, czy uznaję Jezusa za prawdomównego. Połowiczność w uwierzeniu Jezusowi niewiele daje. To tak, jakby ktoś brał tylko część leków przepisanych przez lekarza i dziwił się, że terapia nie skutkuje.
Każdy grzech jako świadome uczynienie tego, co Jezus nazywa złem, jest przejawem kwestionowania Jego prawdomówności. Jakże często o tym, że warto Mu wierzyć, przekonujemy się dopiero po fakcie – gdy pojawiają się złe skutki naszego grzechu. Lepiej byłoby dla nas, gdyby nasz grzech i jego skutki nie przekonywały nas o prawdomówności Jezusa, ale same Jego słowa i to, co zrobił dla nas, zwłaszcza śmierć i zmartwychwstanie.
Ufajmy Jezusowi! On naprawdę nas kocha, to znaczy chce naszego dobra.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Św. Maria Bernadetta Soubirous, dziewica
urodziła się 7 stycznia 1844 r. w Lourdes jako najstarsza z rodzeństwa. Była córką ubogiego młynarza. Kiedy miała 11 lat, przyjęła ją do siebie krewna, u której pasała owce. Po trzech latach wróciła do rodzinnego Lourdes, aby przygotować się do I Komunii Świętej. I wtedy - 11 lutego 1858 r. - po raz pierwszy Bernadecie objawiła się Matka Boża. Wezwała ją do modlitwy różańcowej oraz do czynów pokutnych w intencji nawrócenia grzeszników. W ciągu pół roku Matka Boża objawiła się Świętej 18 razy. Wizje te dały początek słynnemu sanktuarium w Lourdes. W roku 1862 biskup diecezji Tarbes, Laurence, do której należało Lourdes, ogłosił dekret o prawdziwości objawień. Dzięki pośrednictwu biskupa z Nevers, Forcade, wstąpiła tamże do sióstr "od miłości i nauczania chrześcijańskiego". Pożegnała się więc z rodziną i z ukochaną grotą massabielską. Schorowanej, powierzono funkcję infirmerki i zakrystianki. Dopiero 22 września 1878 roku złożyła śluby wieczyste. Zmarła 16 kwietnia 1879 r., mając 35 lat.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Tytuł Zbawiciel – po grecku soter - w odniesieniu do Jezusa, w Dziejach Apostolskich pojawia się tutaj po raz pierwszy. W dziele Łukaszowym tytuł ten występuje jeszcze cztery razy i we wszystkich tych tekstach nawiązuje do starotestamentalnego znaczenia tego określenia. Soter był tytułem Boga, który wybawiał człowieka lub naród wybrany od zła i nieszczęścia doczesnego. Przykładem takiego zbawczego działania jest wybawienie z niewoli egipskiej, opieka w czasie wędrówki przez pustynię czy obrona narodu wybranego za pośrednictwem charyzmatycznych sędziów. Jednak prorocy i psalmiści zauważyli, że gorszym nieszczęściem dla człowieka są zagrożenia duchowe spowodowane grzechami. Głosili Boga, który jest Zbawicielem i wybawia od cierpień duchowych. Jezus posłany przez Ojca wypełnia to dzieło zbawcze do końca a wywyższenie na krzyżu i zmartwychwstanie ukazały tę prawdę w pełni.
Tekst Dziejów ukazuje, że apostołowie mają głosić prawdę o Zbawicielu bez względu na konsekwencje. Szczególną rolę w tej misji pełni Duch Święty, który działa w apostołach. Obdarza ich wewnętrzną pewnością, że Jezus jest posłanym przez Boga Mesjaszem i Zbawicielem, obdarza odwagą i mocą oraz sprawia, że ich wypowiedzi poruszają serca słuchaczy.

Komentarz do psalmu

Wiara w dobroć i opiekę Boga nie pozbawia automatycznie kłopotów, problemów i cierpienia. Życie człowieka, którego kręgosłupem jest wiara, zajmuje rozległą i bogatą przestrzeń. Rozciąga się między głową, która spostrzega, doświadcza i organizuje życiowe problemy i radości, a głębią serca, w której przebywa z Bogiem. Im bardziej kruszymy wewnętrzny mur, który budujemy z cegieł egoizmu, pychy czy lęku, tym mocniejsza staje się wiara, która pozwala Bogu działać w naszych sercach.

Komentarz do Ewangelii

Rysem charakterystycznym stylu pisarskiego Ewangelisty Jana jest powracanie do tego samego tematu, ale za każdym razem w trochę inny sposób, z innej perspektywy. Słowa dzisiejszej Ewangelii są komentarzem do sytuacji wcześniejszej, w której uczniowie Jana Chrzciciela skarżą się, że Jezus zdobywa coraz większą popularność i wszyscy przechodzą do Niego, aby zostać ochrzczonym. Uczniowie oceniają skuteczność nauczania w liczbie wyznawców. Ewangelista ponownie wraca do posłannictwa Jezusa i Jego świadectwa znajomości Boga, aby skierować apel do wszystkich, by słuchali Jezusa i przyjęli Jego świadectwo. Nowością w czwartej Ewangelii jest pojawienie się wzmianki o relacji miłości, jaka łączy Ojca z Synem. Jest to związek jedyny w swoim rodzaju, ponieważ Jezus jest Jedynym Synem, któremu Bóg powierzył wszystko i który ma pełnię Ducha.
Pytanie o naszą wiarę jest także pytaniem o naszą egzystencję, o nasze życie. Życie zakłada rozwój i płodność, rozumianą jako zdolność do tworzenia dobra, miłości i piękna, a więc, wykraczającą poza biologiczne rodzicielstwo. Wiara w Chrystusa ukierunkowuje aktywność życiową poza siebie, ku Bogu, aby otwierać się na Jego wolę i w Nim odnajdywać sens, nadzieję i miłość oraz ku drugiemu człowiekowi, by służyć mu wszystkim, co posiadamy.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Klementynę Kot

Książka na dziś

Przyjaciel, który wybacza. Książeczka z zabawami i kolorowanka

Czy zdarza Ci się powiedzieć coś, zanim pomyślisz? Czy czasem popełniasz błędy? Czy zdarzyło Ci się zawieść przyjaciela? Piotr dobrze to znał — wciąż coś mu nie wychodziło. Mylił się raz za razem. Kto chciałby przyjaźnić się z kimś takim?! Poznaj Przyjaciela, który wybacza! Koloruj, rozwiązuj wykreślanki i łamigłówki w tej pełnej przygód książce z zadaniami.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.