Sobota

Czytania

(Ga 3, 22-29)
Bracia: Pismo poddało wszystko pod władzę grzechu, aby obietnica dostała się dzięki wierze w Jezusa Chrystusa tym, którzy wierzą. Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do przyszłego objawienia się wiary. Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, który miał prowadzić ku Chrystusowi, abyśmy dzięki wierze uzyskali usprawiedliwienie. Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy. Wszyscy bowiem przez wiarę jesteście synami Bożymi – w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama, dziedzicami zgodnie z obietnicą.

(Ps 105 (104), 2-3. 4-5. 6-7)
REFREN: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy,
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem,
niech się weseli serce szukających Pana.

Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze,
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił,
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Potomkowie Abrahama, słudzy Jego,
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem,
Jego wyroki obejmują świat cały.

(Łk 11, 28)
Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je wiernie.

(Łk 11, 27-28)
Gdy Jezus mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: "Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś". Lecz On rzekł: "Tak, błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają".

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Zróbmy coś spektakularnego
Chyba każdy człowiek chciałby w życiu zrobić jakąś spektakularną rzecz. Każdy czuje, że to uczyniłoby go szczęśliwszym. Jedną z takich spektakularnych rzeczy jest bycie Matką Boga. Tymczasem Jezus wyjaśnia, że równie spektakularną rzeczą jest słuchanie słowa Bożego i zachowywanie go. A nam się wydaje, że to jest coś zwykłego…
Słuchanie słowa Bożego i zachowywanie go czyni zupełnie nowym nasze życie – scala je z życiem Boga. Czyż to nie jest coś wspaniałego?!
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Święty Paulin z Yorku, biskup
należał do drugiej grupy misjonarzy, wysłanych w 601 r. przez przez św. Grzegorza I Wielkiego, papieża, do Anglii. Według zapisu św. Bedy, Paulin był kapelanem królowej, św. Etelburgi. Paulin, ciesząc się pełnym poparciem dworu królewskiego i panów, mógł spokojnie przemierzać całe królestwo i wszędzie głosić Ewangelię. Udzielił wielu osobom chrztu, wystawił kilka kościołów i kaplic, sprowadzał kapłanów. W bitwie pod Hartfield 12 października 632 roku na polu walki z Walijczykami padł św. Edwin. Pogańscy najeźdźcy zaczęli palić i niszczyć chrześcijańskie kościoły i mordować kapłanów. Królowa św. Etelburga musiała ratować się ucieczką razem z Paulinem. Paulin udał się do Kentu, gdzie został biskupem w Rochester. Tam też pożegnał ziemię dla nieba 10 października 644 roku.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Dzięki wierze jesteśmy dziećmi Bożymi – to prawda zaakcentowana przez Świętego Pawła Apostoła w Liście do Galatów. Jezus Chrystus pokonał wszystko, co było wcześniej uwikłane w zło, co było poddane „pod władzę grzechu”. Dzięki temu Boża obietnica usynowienia w Chrystusie doszła do wierzących weń. Wcześniejsze Prawo, aż do przyjścia Chrystusa pełniło rolę „wychowawcy, który miał prowadzić ku Chrystusowi”. I tak się stało. Wiara w Jezusa wyzwoliła uczniów z niewoli Prawa. Odtąd to Jezus jest Mistrzem, Nauczycielem, Wychowawcą, Bożym Pedagogiem ujmującym człowieka za rękę i go prowadzącym. W Jezusie Chrystusie – Synu Bożym wszyscy, którzy wierzą są synami (i córkami!) Bożymi. Przyobleczenie się w Chrystusa nie jest jakimś zewnętrznym przywdzianiem szaty, ubrania, tym bardziej próżnym przystrojeniem się. Ma ono charakter wewnętrzny. Łaska chrztu świętego, będącego zanurzeniem w tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa dokonuje ontycznej – bytowej przemiany człowieka, który może z pełnym przekonaniem i odpowiedzialnością powiedzieć, iż żyje już nie on, lecz w Nim żyje Chrystus (por. Ga 2, 20). Chrzest nie dokonuje jakiejś zniewalającej „homogenizacji”, „nie miksuje” społeczeństw, nie promuje pseudokultury gender poprzez stwierdzenie, iż „nie ma już mężczyzny ani kobiety”. Nie głosi relatywizmu religijnego słowami: „nie ma już Żyda ani poganina”. Czy też nie wywraca ówczesnego porządku społecznego mówiąc: „nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego”. Stanowi natomiast proklamację nierozerwalnego związku ochrzczonego z Chrystusem, ale też i z Abrahamem: „Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama, dziedzicami zgodnie z obietnicą”.

Komentarz do psalmu

Wciąż powracający refren Psalmu 105 (104), będącego Hymnem ku czci Zbawcy: „Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu” ma usposobić człowieka do wdzięczności za ten wyzwalający gest Boży. Przymierze stanowi bezwarunkowy, niezasłużony przez człowieka dar Boży, oparty na wcześniejszych obietnicach przekazanych Abrahamowi. Psalmista wzywa serca tych, którzy szukają Pana, do wdzięcznej radości mimo tego, iż są oni na obczyźnie po przesiedleniu babilońskim. Rozmyślanie o wielkości Pana, o Jego cudach – zbawczych darach dla człowieka, nieustanne szukanie oblicza Tego, którego nikt z ludzi zobaczyć nie może, to wielki program wyzwalający człowieka. Pamięć o tym, że „Pan, jest naszym Bogiem” czyni ludzkie serce pełnym pokoju i nadziei. Bóg niezmienny w wierności swojemu Przymierzu wyzwoli wszystkich, którzy doświadczają ciężkich prób wierności Bogu oraz doznają ucisku i strapienia.

Komentarz do Ewangelii

„Błogosławieni… ci, którzy słuchają słowa Bożego” to słowa wyjęte z Ewangelii według Świętego Łukasza, które podnoszą na duchu, dają moc ducha, nie pozwalają poddać się rozpaczy, zwątpieniu. Słuchający Bożego słowa są wszakże uczniami Tego, który słowa te wypowiada – samego Boga. To wielki zaszczyt i wyróżnienie być uczniem tak wielkiego Nauczyciela! Słuchający to nie tylko ci, którzy mają uszy i słyszą, ale ci, którzy są posłuszni Bożemu słowu, kierując się nim w życiu, kochając je, promując je przede wszystkim w sobie, żywiąc się nim, jak powszednim chlebem. Odpowiedź Jezusa na głos wołającej doń kobiety: „Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś” nie była komentarzem do tegoż nad wyraz oczywistego stwierdzenia. Pozwoliło natomiast Wcielonemu Słowu – Jezusowi, który stał się człowiekiem, urodził się jak każdy człowiek, zwrócić uwagę na wielkość i wagę słowa Bożego i na konieczność jego przestrzegania. „Słuchamy słowa Bożego w każdej mszy św.[iętej]. Czy nasze słuchanie jest słuchaniem maryjnym?” (ks. Józef Kudasiewicz). Takim właśnie winno być, czego dowiadujemy się reflektując Ewangelię, która wskazuje na „Wielkość Syna [, która] promieniuje na obliczu jego Matki” (ks. Józef Kudasiewicz).

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Prof. dr hab. Eugeniusza Sakowicza

Książka na dziś

Chodzi właśnie o Ciebie

„Chodzi właśnie o Ciebie” będzie wartościową lekturą dla każdego, kto pragnie lepiej zrozumieć swoją wiarę, pogłębić życie duchowe i spojrzeć na codzienność z perspektywy chrześcijańskiego powołania.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.