Piątek

Czytania

(Flp 3, 17-4,1)
Bądźcie, bracia, wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas. Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem. Ich losem zagłada, ich bogiem brzuch, a chwała w tym, czego winni się wstydzić. To ci, których dążenia są przyziemne. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana naszego Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone na podobne do swego chwalebnego ciała tą potęgą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować. Przeto, bracia umiłowani, za którymi tęsknię, radości i chwało moja, tak stójcie mocno w Panu, umiłowani.

(Ps 122,1-2.4-5)
REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
„Pójdziemy do domu Pana”.
Już stoją nasze stopy
w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie,
trony domu Dawida.

Aklamacja (1 J 2,5)
Kto zachowuje naukę Chrystusa, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.

(Łk 16,1-8)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go do siebie i rzekł mu: "Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą". Na to rządca rzekł sam do siebie: "Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, żeby mię ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu". Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: "Ile jesteś winien mojemu panu?" Ten odpowiedział: "Sto beczek oliwy". On mu rzekł: "Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz pięćdziesiąt". Następnie pytał drugiego: "A ty ile jesteś winien?" Ten odrzekł: "Sto korców pszenicy". Mówi mu: "Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt" Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światła”.

Rozważania do czytań

o. Michał Nowak OFM Conv

Patroni dnia:

Błogosławiona Józefa Naval Girbes, dziewica
urodziła się 11 grudnia 1820 roku w Algemesi (Hiszpania). Była najstarszą z pięciorga rodzeństwa. W trzynastym roku życia straciła matkę, która zmarła na gruźlicę. Rodzina przeprowadziła się do babci. 4 grudnia 1838 roku, za zgodą proboszcza, przysięgła Bogu wieczne dziewictwo. Później stała się świecką karmelitanką - wstąpiła do Trzeciego Zakonu. Swoje życie poświęciła je modlitwie i pracy ewangelizacyjnej w swojej parafii. Prowadziła pracownię haftu, otworzyła szkołę, w której oprócz szycia uczyła modlitwy i pracy nad cnotami ewangelicznymi. Wstąpiła do Stowarzyszenia św. Wincentego a Paulo, które działało na rzecz biednych. Przez całe życie dokuczało jej słabe zdrowie. Zmarła 24 lutego 1893 r.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Dzisiejszy fragment z Listu do Filipian uderza z niezwykłą precyzją w nasze codzienne bolączki i styl życia. Św. Paweł, zachęcając do naśladowania dobrych wzorców, pośrednio rzuca wyzwanie naszej epoce celebrytów i wykreowanych w sieci autorytetów. Łatwo zgubić się w rzeczywistości, w której miarą sukcesu jest liczba lajków i wizerunek w mediach społecznościowych. A to one dziś w większości kształtują nasze myślenie. Apostoł proponuje zupełnie inny algorytm postępowania – życie ukierunkowane na coś więcej, niż tylko własne ego. Ze smutkiem pisze o ludziach, których "bogiem jest brzuch", co dzisiaj wskazuje na ślepy konsumpcjonizm, pogoń za komfortem i nobilitacją. Ta diagnoza współczesnego dążenia, by mieć więcej, szybciej i wygodniej, osadza w nas poczucie wewnętrznej pustki. Apostoł przypomina nam, obywatelom globalnej wioski, że nasza najważniejsza tożsamość i prawdziwy dom znajdują się w zupełnie innej rzeczywistości. W nieustannie pędzącym świecie, który każdego dnia kusi nowymi trendami i podszeptuje, że wciąż jesteśmy niedoskonali, zakotwiczenie przy wartościach chrześcijańskich to największy akt buntu i odwagi. Żyjmy w świadomości, że w ziemskiej egzystencji jesteśmy tu tylko przez chwilę. Z tej perspektywy wygórowane ambicje i lęki o wizerunek tracą moc.

Komentarz do psalmu

Obecny dziś w liturgii słowa fragment psalmu 122 ukazuje pielgrzymów przekraczających bramy Jerozolimy. Ich prawdziwym celem nie jest jednak samo miasto, lecz spotkanie z Bogiem i wspólnotą wierzących. W świecie, który przekonuje nas, że szczęście zależy od posiadania, popularności i indywidualnego sukcesu, psalm przypomina, że człowiek potrzebuje trwałego punktu odniesienia oraz miejsca, do którego tak naprawdę przynależy. Do Jerozolimy przybywają wszystkie pokolenia Izraela, aby wspólnie wielbić Boga. Wiara nie jest więc samotną wędrówką ani prywatnym projektem. Potrzebujemy ludzi, którzy pomogą nam zachować właściwy kierunek. Psalm zachęca, abyśmy szukali takich wspólnot i autorytetów, które nie wykluczają nikogo, nie zatrzymują uwagi jedynie na sobie, ale prowadzą ku Bogu.

Komentarz do Ewangelii

Ewangelia o nieuczciwym rządcy może budzić pewien dyskomfort. Jezus przedstawia człowieka, który defrauduje majątek pana, fałszuje zobowiązania i działa we własnym interesie. Nie pochwala jego nieuczciwości, lecz pozytywnie odnosi się do jego pomysłowości i umiejętności szybkiego reagowania w obliczu kryzysu, który dotyka jego osoby. Ta przypowieść skłania nas do pytania, jak zarządzamy tym, co zostało nam powierzone przez Boga. Nie jesteśmy absolutnymi właścicielami swojego życia, czasu, talentów ani majątku, lecz wyłącznie ich rządcami, odpowiedzialnymi przed Nim za ich używanie. Jezus dostrzega pewną prawidłowość: „synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości”. Wiele energii, pomysłowości i pasji wkładamy bowiem w karierę oraz zabezpieczenie przyszłości, podczas gdy relację z Bogiem zaniedbujemy, a nawrócenie odkładamy na później. Rządca z przypowieści wykorzystał dostępne mu środki, aby zjednać sobie ludzi i przygotować się na nadchodzące trudności. Chrystus wzywa nas do podobnej determinacji w trosce o życie wieczne. Używajmy wszelkich możliwości i sił do budowania takich relacji, które oparte są na miłości i miłosierdziu. Dobro ofiarowane innym ma bowiem wartość, która przekracza doczesność.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Damiana Jakubowskiego

Książka na dziś

Wolność, miłość, szczęście

Jacek Pulikowski

Jak zostać szczęśliwym? Konkretna, zwięzła i realna recepta na wygranie życia. Po pierwsze, trzymaj się Boga, Jego przykazań i Jego łask sakramentalnych, przechodząc od wiary dziecięcej z mandatu rodziców do wiary dorosłej z własnego wolnego wyboru. Przeznacz codziennie konkretny czas na modlitwę, adorację, lekturę Pisma Świętego, ogólnie na praktyki religijne. Po drugie, zawalcz o swoją wolność wewnętrzną. Wolność pozwalającą zawsze wybierać dobro z odrzucać zło, niezależnie od konsekwencji. Podejmij konkretny trud samowychowania i wspieraj go pokorną modlitwą o potrzebne łaski. Taka wolność jest zarazem pełną dojrzałością osobową, jak i świętością. Po trzecie, posiadając siebie, w wolności ofiaruj siebie (konkretna, świadoma decyzja) jako bezinteresowny dar na wybranej drodze miłości (małżeństwo lub kapłaństwo). Po czwarte, wytrwaj na wybranej drodze miłości wiernie do śmierci. Powyższa rada da ci nie tylko gwarancję ekstremalnego szczęścia w życiu, ale jednocześnie szczęście wieczne.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.