Sobota

Czytania

(Flp 4,10-19)
Bracia: Bardzo się ucieszyłem w Panu, że wreszcie rozkwitło wasze staranie o mnie, bo istotnie staraliście się, lecz nie mieliście do tego sposobności. Nie mówię tego bynajmniej z powodu niedostatku: ja bowiem nauczyłem się wystarczać sobie w warunkach, w jakich jestem. Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, obfitować i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku. Wy, Filipianie, wiecie przecież, że na początku głoszenia Ewangelii, gdy opuściłem Macedonię, żaden z Kościołów poza wami jednymi nie miał ze mną otwartego rachunku przychodu i rozchodu, bo do Tesaloniki nawet raz i drugi przysłaliście na moje potrzeby. Mówię zaś to bynajmniej nie dlatego, że pragnę daru, lecz pragnę owocu, który wzrasta na wasze dobro. Stwierdzam, że wszystko mam, i to w obfitości: jestem w całej pełni zaopatrzony, otrzymawszy przez Epafrodyta od was wdzięczną woń, ofiarę przyjemną, miłą Bogu. A Bóg według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę.

(Ps 112, 1b-2. 5-6. 8a. 9)
REFREN: Błogosławiony, kto się boi Pana

Błogosławiony człowiek, który boi się Pana
i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach
Potomstwo jego będzie potężne na ziemi,
dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.

Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza
i swymi sprawami zarządza uczciwie.
Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje
i pozostanie w wiecznej pamięci.

Jego wierne serce lękać się nie będzie.
Rozdaje i obdarza ubogich,
Jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze,
wywyższona z chwałą będzie jego potęga.

Aklamacja (2 Kor 8,9)
Jezus Chrystus, będąc bogaty, dla was stał się ubogim, aby was swoim ubóstwem ubogacić.

(Łk 16,9-15)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobra kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze? Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”. Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego. Powiedział więc do nich: „To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych”.

Rozważania do czytań

Marek Ristau

Słowo Boże kieruje nasz wzrok na Chrystusa... W Nim mamy pełnię Bożą. Z Jego bogactwa otrzymujemy wszystko i niczego nam nie brakuje. W Nim jesteśmy zadowoleni w każdych warunkach, mamy przecież Ducha Świętego i życie wieczne! W Nim Bóg zaspokaja wszelkie nasze potrzeby, poczynając od chleba powszedniego... Szukamy najpierw Królestwa Bożego i reszta jest nam dodana. W każdym położeniu dziękujemy Ojcu, bo taka jest Jego wola względem nas w Chrystusie Jezusie.

Patroni dnia:

Święty Willibrord, biskup
urodził się w Northumbrii około 658 r. Jego ojciec, Wilgilis, po śmierci małżonki udał się na pustelnię i tam zamieszkał z kilku towarzyszami. Willibrord również został benedyktyńskim mnichem, wstąpił do opactwa w Ripon. W wieku 30 lat otrzymał święcenia kapłańskie. Z kilkoma towarzyszami ok. 690 r. pojechał do Fryzji (Holandia), gdzie podjął pracę misyjną. Pracę misjonarzy wspierał św. Amand, biskup Utrechtu. Został biskupem w roku 695. Zamieszkał na stałe w Utrechcie. Dużą zasługą Willibrorda dla kultury średniowiecznej było założenie szkoły katedralnej w Utrechcie. Zachęcony powodzeniem misji we Fryzji, wraz ze swoimi towarzyszami udał się do Szlezwigu i Danii. Tu jednak spotkało go niepowodzenie, omal nie stracił życia. Willibrord powrócił do Utrechtu. Zmarł w opactwie w Echternacht 7 listopada 739 r. w wieku 81 lat.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Współczesny człowiek nieustannie szuka stabilizacji. W świecie gwałtownych zmian, rosnących kosztów życia i niepewności łatwo ulegamy lękowi o jutro. Otoczenie przekonuje nas, że bezpieczeństwo zależy od posiadania, kontroli i coraz lepszych zabezpieczeń. Św. Paweł w Liście do Filipian wskazuje jednak inną drogę i przekazuje nam lekcję prawdziwej wolności, a jest nią wewnętrzny pokój zarówno w dostatku, jak i w niedostatku. Źródło tej siły wskazują słowa: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”. To Chrystus jest fundamentem, który pozwala przejść przez kryzys bez utraty nadziei. Apostoł przypomina, że samowystarczalność nie jest ideałem chrześcijańskiego życia. Potrzebujemy siebie nawzajem, a przyjmowanie pomocy może być równie ważne jak jej udzielanie. W czasach, gdy powierzchowne relacje pogłębiają osamotnienie, jesteśmy wezwani do budowania więzi opartych na obecności, odpowiedzialności i solidarności. Dzielenie się czasem, uwagą oraz dobrami staje się konkretnym wyrazem wiary. Nie opierajmy więc życia wyłącznie na kruchych zabezpieczeniach, powierzmy je Opatrzności i uczmy się dostrzegać potrzeby innych ludzi, których Bóg stawia na naszej drodze.

Komentarz do psalmu

W świecie opanowanym przez lęk o jutro dzisiejszy psalm responsoryjny ukazuje nam portret człowieka całkowicie innego. Błogosławiony człowiek to ten, który służy Panu – nie z bojaźni i strachu, ale z szacunku i z zaufania do Boga. To właśnie ta postawa daje mu pełnię wolności. Błogosławiony z dzisiejszego psalmu nie żyje wyłącznie dla siebie. Jego wiara przekłada się na konkret: zarządza sprawami uczciwie, pożycza z litości i z otwartością wspiera ubogich. Doskonale rozumie, że posiadanie ma sens tylko wtedy, gdy staje się narzędziem czynienia dobra. W świecie rywalizacji i gwałtownych zmian chrześcijanin jest wezwany do bycia świadkiem takiej właśnie postawy. Kto opiera swoje życie na Bogu, ten się nie lęka. Jest zawsze gotowy do dzielenia się z innymi. Pamiętajmy, że dobro przekazane drugiemu człowiekowi to jedyna inwestycja, która trwa na wieki. Ono zawsze wraca…

Komentarz do Ewangelii

W tytule do dzisiejszej Ewangelii padają wymagające słowa: „Nie można służyć Bogu i Mamonie”. Chrystus nie potępia pieniędzy ani dóbr materialnych, lecz przestrzega, że łatwo uczynić z nich bożka, któremu będą podporządkowane decyzje, relacje oraz poczucie własnej wartości. Mamona obiecuje złudne bezpieczeństwo, nie daje także wewnętrznej harmonii i spokoju ducha. A tego właśnie wymaga służba Bogu. Dobra, które posiadamy, mają pomagać nam żyć i czynić dobro, a nie przejmować nad nami kontrolę. Wszystko, co posiadamy – majątek, zdrowie, zdolności i czas – jest darem powierzonym nam w zarząd. Bóg pyta nie o wielkość tego, co mamy, lecz o sposób korzystania z otrzymanych darów. To jak traktujemy codzienne obowiązki, pieniądze i potrzeby innych, odsłania prawdę o naszych postawach. Uczciwość w małych sprawach przygotowuje do większej odpowiedzialności, natomiast egoizm stopniowo osłabia zdolność do życia w zgodności ze Słowem Bożym. Jezus zachęca, abyśmy „niegodziwą mamoną” zyskiwali przyjaciół. Pomoc ubogim, dzielenie się czasem, uczciwe wynagradzanie pracy, rezygnacja z nadmiernego gromadzenia dóbr dowodzą, że pieniądz nie rządzi naszym życiem. Świat często mierzy człowieka stanem konta i pozycją, Bóg natomiast ocenia nas zgoła inaczej. On dotyka naszych serc i ocenia motywy naszych wyborów. Niech codzienna uczciwość, hojność i odpowiedzialność świadczą o tym, komu naprawdę chcemy służyć.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Damiana Jakubowskiego

Książka na dziś

Miłość na zawsze

Miłość na zawsze

To książka nie tylko dla narzeczonych czy par planujących ślub, ale również dla nastolatków, którzy dopiero wkraczają w świat relacji i szukają prawdy o tym, czym jest trwałe uczucie. W świecie powierzchownych relacji, nierealistycznych wzorców z mediów społecznościowych i lęku przed zobowiązaniami, YOUCAT daje młodym ludziom solidny fundament i pewność opartą na wartościach. Książkę opatrzono wstępem papieża Leona XIV, co dodatkowo podkreśla jej głęboki sens duchowy. 1000 pytań Publikacja powstała na podstawie doświadczeń i pytań młodzieży z aż 30 krajów. Stanowi nowatorską odpowiedź na apel papieża Franciszka o gruntowne przygotowanie do miłości na całe życie. Dzięki przystępnej formie, interaktywnym kodom QR odsyłającym do dodatkowych materiałów oraz praktycznym wskazówkom, z książki można korzystać indywidualnie, we dwoje lub podczas spotkań w grupach.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.