20 PAŹDZIERNIKA 2017

Piątek

Wspomnienie św. Jana Kantego, prezbitera

Dzisiejsze czytania: Rz 4,1-8; Ps 32, 1-2.5.11; Ps 32,22; Łk 12,1-7

Rozważania: Ewangeliarz OP, Oremus, O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Książka na dziś: Różaniec rozważania dla kobiet

Dzisiejsze czytania

(Rz 4,1-8)
Zapytajmy więc, co [zyskał] Abraham, przodek nasz według ciała. Jeżeli bowiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma powód do chlubienia się, ale nie przed Bogiem. Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia, zgodnie z pochwałą, jaką Dawid wypowiada o człowieku, którego Bóg usprawiedliwia niezależnie od uczynków: Błogosławieni ci, których nieprawości zostały odpuszczone i których grzechy zostały zakryte. Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczyta grzechu.

(Ps 32,1-2.5.11)
REFREN: Tyś mą ucieczką i moją radością

Szczęśliwy człowiek,
któremu odpuszczona została nieprawość,
a jego grzech zapomniany.
Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy,
a w jego duszy nie kryje się podstęp.

Grzech wyznałem Tobie
i nie ukryłem mej winy.
Rzekłem: „Wyznaję mą nieprawość Panu”
a Ty darowałeś niegodziwość mego grzechu.

Cieszcie się i weselcie
w Panu, sprawiedliwi,
radośnie śpiewajcie
wszyscy prawego serca.

(Ps 33,22)
Panie niech nas ogarnie Twoja łaska według nadziei, którą pokładamy w Tobie!

(Łk 12,1-7)
Kiedy wielotysięczne tłumy zebrały się koło Niego, tak że jedni cisnęli się na drugich, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome. Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach. Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie! Czyż nie sprzedają pięciu wróbli za dwa asy? A przecież żaden z nich nie jest zapomniany w oczach Bożych. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.

Do góry

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

Do góry

Oremus

Święty Jan Kanty urodził się w 1390 roku w Kętach, niedaleko Oświęcimia. Po ukończeniu studiów w Akademii Krakowskiej wykładał tam filozofię, a po otrzymaniu święceń kapłańskich także teologię. Był profesorem i wykładowcą przez 50 lat. Działalność naukową łączył z powołaniem kapłańskim i pracą duszpasterską. Zasłynął ze swojego wielkiego miłosierdzia względem bliźnich. Chcąc zaradzić potrzebom ubogich, wyzbył się praktycznie wszystkiego. Zmarł w 1473 roku. Pochowany jest w Krakowie, w kościele św. Anny. Jest patronem uczącej się i studiującej młodzieży, nauczycieli, profesorów, szkół katolickich.

Hanna Ożdżyńska, „Oremus” październik 2009, s. 86

Do góry

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Czuć z Kościołem

Panie, daj mi łaskę, abym służył Kościołowi, Twojej umiłowanej oblubienicy, za którą wydałeś siebie samego (Ef 5, 25)

„Kościół powstał do życia w tym celu, by szerząc królestwo Chrystusowe po całej ziemi ku chwale Ojca, uczynić wszystkich ludzi uczestnikami zbawczego odkupienia i by przez nich skierować rzeczywiście cały świat do Chrystusa. Wszelka działalność Ciała Mistycznego, zmierzająca do tego celu, nazywa się apostolstwem, które Kościół sprawuje poprzez wszystkie swoje członki, jednak na różne sposoby” (DA 2). Czucie z Chrystusem nie byłoby doskonałe, gdyby nie prowadziło do czucia z Kościołem. Zgodność Życia, miłości, działania z Chrystusem żąda i zakłada równocześnie zgodność z Kościołem. W Kościele bowiem dokonuje się i przedłuża poprzez wieki zbawcze dzieło Chrystusa. Jezus powierzył Kościołowi, swojej oblubienicy, w osobie Piotra ustanowionego widzialną głową Ciała Mistycznego, swoją trzodę mówiąc: „Paś baranki moje... Paś owce moje... Paś owieczki moje” (J 21, 15-17); w osobach Apostołów zaś powierzył mu posłannictwo: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16, 16); co więcej, w jego ręce złożył sakramenty: „nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19), i uczynił go stróżem swojego prawa: „uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (tamże 20). Wreszcie Kościołowi Chrystus obiecał swoją nieustanną obecność: „a oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (tamże), i pociechę Ducha Świętego: „tchnął na nich i powiedział im: <Weźmijcie Ducha Świętego!>„ (J 20, 22).

Kościół, wierny otrzymanemu posłannictwu, nie przestaje pracować na chwałę Boga i dla rozszerzenia Królestwa, starając się, aby zbawienie, którego dokonał Chrystus, Oblubieniec Kościoła, dosięgło wszystkich ludzi. Kościół wypełnia tę misję przez swoje dzieci, które są apostołami tylko o tyle, o ile działają w doskonalej zgodności z nim, dzieląc jego wysiłki, trudy, ideał. Tylko Kościół, w rzeczy samej, jest „sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego” (KK 1), a więc sakramentem zbawienia.

Wśród wzburzonych fal Twój Kościół, o Panie, zbudowany na skale Apostołów, trwa niezłomny i dalej opiera się na swoim niewzruszonym fundamencie przeciw strasznym nawałnicom morskim. Fale uderzają w niego, lecz nie obalają go; szaleńcze siły świata często atakują go z wielkim hałasem, lecz on jest dla tych, którzy cierpią, bezpiecznym portem zbawienia. Lecz, miotany na morzu, Kościół płynie po rzekach... Bo rzeki wód płyną z wnętrza tego, kto gasił swoje pragnienie w Tobie, o Chryste, i otrzymał Ducha,.. Istnieje także potok, który wylewa się na ludzi Bożych jak strumień... Ten, na kogo spływa on w obfitości, jak na Jana Ewangelistę lub jak na Piotra czy Pawła, podnosi swój głos i jak Apostołowie swoim przepowiadaniem rozgłosili słowo Ewangelii aż po krańce ziemi, również on poczyna głosić Ciebie, Panie Jezu.
   O Chryste, spraw, aby Twoi słudzy zbierali Twoją wodę... i napełniali nią swego ducha, aby ich ziemia została nawodniona, użyźniona przez własne źródła... Kto się nią napełni, może potem zraszać innych... Niechaj więc słowo ich płynie w obfitości, czyste, przejrzyste. W ten sposób przekażą do uszu Twojego ludu naukę duchową pełną słodyczy (sto. Ambroży).

Chwała tobie, Kościele Chrystusa, miasto święte, Jerozolimo nowa, zstępujesz z nieba do nas jak oblubienica, przedmiot upodobań swego Oblubieńca. Usłyszeliśmy twój potężny głos powtarzający nam te słowa święte: „Bóg przychodzi założyć swoje mieszkanie wśród ludzi, zamieszka z nimi, a oni staną się Jego ludem, Bóg sam będzie z nimi”. Chrystus jest pełnią Boga, a ty, Kościele święty, jesteś pełnią Chrystusa. Chrystus objawia nam Boga, a ty objawiasz nam Chrystusa. Chrystus daje nam Boga, a ty dajesz nam Chrystusa. Chrystus wstępuje na łono Ojca, a ty, wcielony w Chrystusa, zjednoczony z Nim przez Ducha Świętego, wstępujesz tam razem z Nim.
   O, jak wspaniała jedność! Jak przedziwna świętość!... O Kościele, ty jesteś uzupełnieniem Chrystusa i z Chrystusem jesteś pełnią Boga! (D. Mercier).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 328

Do góry

Książka na dziś

Różaniec rozważania dla kobiet

Różaniec rozważania dla kobiet

Maryja to najdoskonalszy wzór, jaki Bóg stawia przed każdą kobietą, niezależnie od stanu jej życia. Matka Boża pomaga się stać kobietą, która pociąga innych do poznania i umiłowania Boga, prawdy, piękna, dobra, wartości nieprzemijających. Święte kobiety, które mocno wpisały się w historię zbawienia ludzkości, były kształtowane przez Maryję pomagającą radykalnie odrzucać każde zło. Rozważając tajemnice z życia Jezusa i Jego Matki, odnajdziesz skuteczne narzędzie do pokonywania życiowych trudności i pogłębiania relacji z Panem Bogiem. Rozważania, które proponujemy, zostały przygotowane specjalnie dla kobiet z uwzględnieniem ich duchowości i wrażliwości. Książka może się okazać nieocenioną i wartościową pomocą dla róż różańcowych oraz wspólnot opartych na modlitwie różańcowej. Stanie się też zachętą i podporą w wytrwałym realizowaniu modlitwy indywidualnej.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.